آزمون های خوردگی

آزمون های خوردگی

جهت ارزیابی مقاومت به خوردگی یک پوشش یا زیرلایه از آزمون های خوردگی استفاده می شود که مهم ترین و پرکاربردترین این آزمون ها در ادامه بیان شده است.

  1. پلاریزاسیون

در تست پلاریزاسیون ابتدا لازم است تا سل الکتروشیمیایی به شرایط پایدار بدون تغییر زیاد در پتانسیل برسد. به پتانسیل به دست آمده در این حالت، پتانسیل مدار باز یا پتانسیل تعادل گفته می شود. زمان رسیدن به پتانسیل تعادل وابسته به سل الکتروشیمیایی از چند دقیقه تا چند ساعت متغیر است. در آزمایش پلاریزاسیون خطی،  با اعمال پتانسیل کم، نرخ خوردگی نسبت به پتانسیل مدار باز به دست می آید. آزمون پلاریزاسیون شامل چهار زیر مجموعه پلاریزاسیون خطی، پلاریزاسیون تافل، پتانسیل دینامیک و سیکلی می باشد.

پلاریزاسیون خطی
پلاریزاسیون خطی

نوع دوم پلاریزاسیون یعنی پلاریزاسیون دینامیکی یکی از متداول‌ترین آزمون‌های ارزیابی مقاومت به خوردگی است. در این آزمون جریان خوردگی و پتانسیل خوردگی مشخص شده و سرعت خوردگی به دست می‌آید. آزمون پلاریزاسیون در محیط‌های مختلفی انجام می‌شود و منحنی پتانسیل بر حسب جریان رسم می‌شود. این آزمایش، به دلیل اعمال پتانسیل‌های زیاد نسبت به پتانسیل مدار باز کاملا تخریبی است و با خوردگی نمونه‌ها در محیط آزمایش همراه است. پلاریزاسیون سیکلی حساسیت قطعه نسبت به خوردگی حفره ای را مشخص می کند و همان طور که از اسم آن مشخص است نمودار آن به صورت دایره ای گزارش می شود. در روش تافل نمودار به صورت دو شاخه آندی و کاتدی گزارش می شود که با رسم مماس بر منحنی در دو شاخه کاتدی و آندی می‌توان مقدار جریان خوردگی را به دست آورد. روش دقیق‌تر با استفاده از نرم‌افزارهای موجود است که مقادیر دقیق‌تری از جریان خوردگی و مقاومت پلاریزاسیون به دست می‌دهد.

پلاریزاسیون تافل
پلاریزاسیون تافل
  1. اسپکتروسکوپی امپدانس الکتروشیمیایی

اسپکتروسکوپی امپدانس الکتروشیمیایی یک روش تست خوردگی است که در آن پتانسیل به قطعه اعمال شده و جریان خروجی از آن اندازه گیری می شود. پس از آن به کمک روابط ریاضی حاکم بر ولتاژ و جریان، سرعت خوردگی و موارد دیگر محاسبه می شود. نتایج این تست به صورت سه نمودار به نام های نایکوئیست بُد مدول و بُد فاز رسم می شود. به علاوه، فصل مشترک الکترود با محلول الکترولیت مشابه با یک مدار الکتریکی عمل می کند که شامل مقاومت ها و خازن ها است. پارامترهای این مدار با استفاده از نتایج تست امپدانس به دست می آید و پس از آن به کمک اطلاعات حاصل شده، می توان مدار معادل سیستم را رسم کرد. در نتیجه به کمک این تست می توان مطالعات مربوط به مکانیزم سیستم شامل ظرفیت و سینتیک انتقال بار را تکمیل کرد.

  1. نویز الکتروشیمیایی

روش تست مقاومت به خوردگی نویز الکتروشیمایی یک تست غیر مخرب است. به کمک این تست می توان خوردگی موضعی را از خوردگی یکنواخت شناسایی کرد. نتایج این تست میزان تغییرات جریان یا ولتاژ نسبت به زمان گزارش می شود. در واقع نوسانات این تغییرات به دلیل فرایندهایی است که در فصل مشترک فلز با محلول رخ می دهد. این تست روند جریان خوردگی را با تغییرات پتانسیل به خوبی نشان می دهد.  یکی از عیوب این تست حساسیت شدید آن به عوامل محیطی از جمله صدا یا لرزش است که بایستی تاثیر این عوامل حین تست به خوبی کنترل شود.

  1. مه نمکی

آزمون مه نمکی در یک محفظه بسته حاوی محلول نمک با درصد مشخصی (اغلب ۵ درصد وزنی) انجام می شود. به این صورت که یک محیط شدیدا خورنده برای ماده فراهم می کند و مقاومت به خوردگی آن بررسی می شود. محلول های دیگری حاوی مواد شیمایی مانند مواد اسیدی نیز توسط برخی شرکت ها به عنوان محلول محفظه آزمون اسپری نمکی مورد استفاده قرار می گیرد. اسپری نمکی یک روش نسبتا سریع و ارزان برای ارزیابی مقاومت به خوردگی است. در این روش مدت زمان آزمون بستگی به مقاومت پوشش یا ماده تحت آزمایش دارد. نتایج این آزمون به صورت ساعت تست گزارش می شود.

مطالعه  آزمون های زیست­ سازگاری با نگاهی به ISO 10993
دستگاه تست مه نمکی
دستگاه تست مه نمک



۱ دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید