معرفی فرایند پولیش مکانیکی و تفاوت آن با الکتروپولیش

معرفی فرایند پولیش مکانیکی و تفاوت آن با الکتروپولیش

پولیش مکانیکی یک فرآیند تمام سازی سطحی برای صاف کردن و صیقلی کردن سطح است. در این فرایند از تجهیزات ساینده مناسب از جمله کاغذ های سمباده، ذرات ساینده و خمیر پولیش های صنعتی استفاده می شود. این فرایند منجر به ایجاد سطح یکنواخت مطابق با استانداردهای ASME BPE و ASTM B912 می شود. پولیش مکانیکی باعث حذف خوردگی، حفرات سطحی، خراش یا ترک هایی می شود که ممکن است به لایه پسیو روی فولاد زنگ نزن آسیب وارد نماید.

این آسیب های سطحی می تواند در اثر تنش های مکانیکی یا واکنش های شیمیایی ایجاد شود که به کمک فرایند پولیش مکانیکی به خوبی قابل حذف هستند. همچنین، پولیش مکانیکی جوش هایی را که در محل واشرها و اتصالات، تعویض یا اضافه شده اند، صاف می کند. پولیش مکانیکی فرایندی ساده بوده که اغلب برای مخزن های نگه داری محصولات خشک مناسب است. برای سایر کاربردها، اغلب اوقات این فرایند به عنوان اولین مرحله قبل از فرایند های الکتروپولیش و پسیواسیون انجام می شود.

شکل ۱: نمونه هایی از دستگاه پولیش مکانیکی برای قطعات فولاد زنگ نزن

معرفی فرایند پولیش مکانیکی و تفاوت آن با الکتروپولیش
شکل ۱: نمونه هایی از دستگاه پولیش مکانیکی برای قطعات فولاد زنگ نزن

همانطور که در بخش های مختلف سایت بیان شده است، الکتروپولیش یک فرایند پولیش الکتریکی است که به کمک جریان برق، سطح صاف و صیقلی می شود. این فرایند نسبت به پولیش مکانیکی دارای مزایای زیر است:

  • سطح نهایی مطلوب و بهینه تر
  • امکان پولیش قطعات با اشکال پیچیده
  • مقاومت به خوردگی بالاتر
  • حذف لایه های آسیب دیده سطح
  • بهبود خاصیت آنتی باکتریالی سطح
  • بهبود قابلیت تمیزکاری سطح
  • امکان حذف عیوب و خراش های سطحی در مقیاس میکرونی
پوشش‌های زیست فعال به چه روش‌هایی روی سطح اعمال می‌شوند‌؟
مطالعه

در شکل زیر تصاویر میکروسکوپی از نمونه فولادی پولیش شده به دو روش مکانیکی و الکتریکی آورده شده است که نشان دهنده حذف کامل خراش ها و عیوب سطحی به روش الکتروپولیش است.

شکل 2: تصویر میکروسکوپی از نمونه الکتروپولیش شده و نمونه پولیش مکانیکی
شکل ۲: تصویر میکروسکوپی از نمونه الکتروپولیش شده و نمونه پولیش مکانیکی



دیدگاهتان را بنویسید