پلاسما الکتروپولیش چیست و چه تفاوتی با الکتروپولیش دارد؟

پلاسما الکتروپولیش یک روش نسبتا پیشرفته برای الکتروپولیش قطعات با کاربرد حساس می باشد. همان طور که از اسم آن مشخص است مکانیزم کلی آن شبیه الکتروپولیش متداول هست ولی شرایط کاری و در نتیجه خواص نهایی آن متفاوت است.  پلاسما الکتروپولیش به طور کلی در ولتاژهای بالا اتفاق می افتد و در حالت عمومی بالاتر از 180 ولت در منابع ذکر شده است. در حالی که Electropolis متداول در ولتاژهای زیر 100 انجام پذیر هست (حتی در برخی مواد مانند مس ولتاژ کاری بین 1 تا 6 ولت برای الکتروپولیش کافی است). در نتیجه با توجه به این حد از ولتاژ مشخص است که این فرایند نیازمند تجهیزات پیشرفته و پر هزینه خواهد بود.

 

تفاوت دیگر این روش با الکتروپولیش ساده در انتخاب نوع محلول الکترولیت است. در روش متداول الکتروپولیش محلول الکترولیت اصولا ترکیبی از چند اسید قوی هست که پرخطر بوده و برای محیط زیست و انسان ها خسارتی به بار خواهد آورد. در صورتی که محلول های استفاده شده در روش پلاسما الکتروپولیش اصولا آبی بوده و درصد کمی از نمک و افزودنی دارند و سازگار با محیط زیست هستند.

 

نکته دیگری که در تفاوت های این دو روش قابل توجه است، زمان کم مورد نیاز برای فرایند پلاسما الکتروپولیش هست. این در حالی است که سطح حاصل شده در این روش دارای براقیت بیشتر (در برخی منابع در حدود 8 برابر بیشتر ذکر شده است) و رافنس کمتری خواهد بود. به علاوه، ولتاژ بالا مورد استفاده در روش Plasma Electropolis و زمان کم فرایند آن، سبب کاهش نرخ باربرداری از سطح قطعه خواهد شد.

 

محدودیت های پلاسما الکتروپولیش

اولین محدودیت آشکار آن، محدودیت کاربرد در قطعات رسانا خواهد بود. نکته قابل توجه در محدودیت های این روش این است که درPlasma Electropolis، سطوح داخلی و حفره ها در قطعه به خوبی پولیش نخواهند شد. همچنین، پلاسما الکتروپولیش قادر به باربرداری سطوح خیلی زبر با پلیسه های زیاد در یک مرحله نخواهد بود. در شکل 1 و 2 دو نمونه از کاربرد پلاسما الکتروپولیش آورده شده است.

 

ایمپلنت الکتروپولیش شده از جنس آلیاژ کبالت-کروم

 

الکتروپولیش دندانپزشکی
دریل های الکتروپولیش شده مورد استفاده در دندانپزشکی

 



دیدگاهتان را بنویسید