پوشش­ های سرامیکی چیست

پوشش ­های سرامیکی چیست

پوشش های سرامیکی اغلب  با ایجاد  لایه های اکسیدی با کارایی بالا روی فلزات و آلیاژها را می ­توانند  مشکلات خوردگی ، سایش ، عایق نبودن و اصطکاک را برطرف سازند. بعضی از پوشش ­های سرامیکی شامل رسوب شیمیایی از فاز بخار (CVD)، رسوب فیزیکی از فاز بخار (PVD)، پوشش پاشش حرارتی ، پلاسما اسپری ، روان کننده های فیلم خشک و اکسیداسیون پلاسما الکترولیتی (PEO) هستند. پوشش ­های سرامیکی بسته به کاربرد و فرآیندهای پوشش، ضخامتی در حدود ۵۰ نانومتر تا چند میکرون دارند. به تازگی ، پوشش ­های سرامیکی نانو از قبیل Si۳N۴ ، کاربید سیلیکون ، پوشش های الماس مانند ، بورون نیترید ۵۳ و سریم اکسید۴۷ در پوشش های فلزی و آلیاژی مورد توجه قرار گرفته اند که به دلیل حفظ خواص مکانیکی در دمای بالا عالی می توانند سطوحی با مقاومت به حرارت بالا تولید کنند.

پوشش­های سرامیکی چیست

شکل ۱- نمونه ای از پوشش سرامیکی روی سطح اگزوز

حال که متوجه شدیم پوشش های سرامیکی چیست به مزایای آن می پردازیم.

 

پوشش های سرامیکی دارای مزایای مختلفی هستند:  

 

  • طول عمر قطعات را افزایش می دهند
  • جلوگیری از خوردگی و روند پیشرفت آن و حفظ ظاهر سطح
  • مقاومت حرارتی
  • مقاومت در برابر شوک حرارتی
  • ایجاد خاصیت عایق حرارتی
  • کاهش اصطکاک
  • دوام شیمیایی

گرچه پوشش های سرامیکی دارای چندین مزیت هستند ، اما برخی از آنها بسیار شکننده هستند و نیاز به اصلاح دارد. از طرفی این پوشش­ها سنگین تر از پوشش های پلیمری هستند. پوشش ­های ­سرامیکی شامل گروه وسیعی از ساختارها ، مانند پوشش کاربید سیلیکون با روش CVD ،پوشش اکسید آلومینیوم و اکسید کروم با روش پلاسما اسپری و پوشش ­های اکسیدی نظیر آلومینا یا تیتانیا روی آلومنیوم و تیتانیوم با روش PEO هستند. بهینه­ سازی این پوشش های سرامیکی به منظور دستیابی به کیفیت مورد نیاز هنوز درحال بررسی است. نمونه ای از صنایع که از پوشش سرامیکی با استفاده از فناوری پاشش حرارتی استفاده می کنند شامل انرژی، هوافضا ، فولاد ، برق و زغال سنگ است.

پوشش‌های زیست فعال به چه روش‌هایی روی سطح اعمال می‌شوند‌؟
مطالعه

 

نتایج به دست آمده در مورد اتصال پیوند پوشش های سرامیکی نشان داده است که این پوشش های پاشش شده با پلاسما استحکام چسبندگی بالاتری نسبت به پوشش های پاشش حرارتی دارند و اتصال باند پوشش های سرامیکی نسبت به پوشش های فلزی پایین است.

 

از طرفی پوشش­ های PEO دارای مقاومت به خوردگی و مقاومت به سایش قابل مقایسه با روش­های ذکر شده هستند که به همراه این خواص، مقاومت چسبندگی بالاتری را نسبت به پوشش­ های پاشش پلاسما و پاشش حرارتی تامین می ­نمایند. از طرفی در مقایسه با روش­های PVDو CVD به تجهیزات نسبتا ساده ­تری نیاز دارند و در اتمسفر معمولی به کار می­ روند. با استفاده از این پوشش ها ، فرسایش مواد فلزی بدون کاهش سرعت عمل، کاهش می یابد. افزایش عمر ماده برای کشورهایی که وارد کننده ساختار های مقاوم در برابر سایش هستند، به دلیل کاهش بودجه خود برای وارد کردن ، یک عامل تعیین کننده اقتصادی است.



دیدگاهتان را بنویسید